29-11-05

Bijna een half jaartje later...

...schrijf ik eindelijk nog eens een nieuw berichtje op mijn blogje. Alles verloopt nog steeds heel goed bij ons. Ik mag het blijde nieuws vermelden dat ik op 7 december al 6 maand op mijn huidig werk verblijf. Tot nu toe oefen ik dat nog steeds met plezier uit. Mijn functie is niet zo hoog, als vele anderen op mijn werk, maar mijn werk is daarom niet onbelangrijk. Vanaf donderdag, begint mijn jongste schoonbroer ook te werken op mijn werk. Toevallig hoorde ik onlangs dat ze iemand zochten. Dus heb ik geïnformeerd bij één van mijn werkgevers over wat die functie inhoudt. Hij klonk al direct geïnteresseerd in mijn schoonbroer die werkzoekende was. Vlug mijn schoonbroerke op de hoogte gebracht en de eerstvolgende werkdag heeft hij zelf al telefonisch gesolliciteerd, later nog een persoonlijk gesprek gehad, nog later een test afgelegd en vandaag heeft hij het contract mogen ondertekenen. Donderdag is het zijn eerste werkdag. Bij deze wensen we hem enorm veel succes en geluk, dat hij er even tevreden mag zijn als ik. Het is leuk, uw schoonbroer zo gelukkig te zien als nu.
 
Om nu eens van de hak op de tak te springen...een stapje in het verleden terug.
 
Afgelopen zomer zijn we naar Denemarken geweest voor een 10-tal dagen. Het weer was niet zo super, maar ook niet heel slecht. Denemarken is een een heel schoon land, enorm uitgestrekt, veel natuur en prachtig aangelegde wegen. Hier in ons landje kunnen we er alleen maar van dromen om op een weg te kunnen rijden, zonder in een putje te moeten rijden. De mensen waren ook gastvrij en vriendelijk. Ze zijn ook veel milieubewuster dan ons. Daar zal je niet gauw een leeg blikje cola op straat zien liggen bv. Wij dachten dat weinig Denen roken. Nu blijkt dat ze wel veel roken, maar meer binnenshuis in hun privéwoning, maar zelden in het openbaar. Die mensen zijn gewoon zo ingesteld om niet te roken in het bijzijn van kinderen. Af en toe zie je wel eens een Deen die daar niet naar kijkt en toch rookt in omgeving van kinderen, maar velen roken gewoon thuis of waar geen kinderen aanwezig zijn of in een rookvoorziene plaats.
 
Ondertussen zijn Jan en ik verjaard. Deze keer zijn we naar een goede vriend zijn 30ste verjaardag geweest ipv mijn verjaardag zelf te vieren. Hij verjaart enkele dagen voor mij. Het feestje op zich was al grootdeels een feestje voor mezelf. Jan heeft me alvast doen blozen aan tafel toen hij begon over mijn verjaardag. Het was enorm leuk. Nu ik eraan denk, moet ik eens naar die foto 's ervan vragen. Ik zou ze graag eens willen zien. Het feit dat ons Sientje voor het eerst met de fiets alleen kon starten en goed kon fietsen op mijn verjaardag, was voor mij al een uitstekend verjaardagsgeschenk. Jan heeft, dag na zijn verjaardag een fantastisch verjaardagsverwennerij gehad, zal ik maar zeggen. We zijn erop uit geweest tot in de vroege uurtjes, een drankje en een hapje in het bijzijn van goede vrienden. Dag nadien, heb ik pannenkoeken gebakken voor ons gezinnetje, na een heerlijk fietstochtje in een mooi nazomerherfstweertje.
 
Eind oktober zijn we opnieuw oom en tante geworden van een vijfde neefje. Het derde kindje/zoontje van mijn man 's oudste zus.
 
Op zondag 13 november zijn we naar het concert van A-Ha in Vorst Nationaal geweest. Ons eerste concertje samen, waar Jan en ik naartoe gegaan zijn. Dat alleen al was een fantastische belevenis op zich. Het concert verliep op wielentjes. Goed gezongen, goede sfeer, goed muziek gespeeld en leuk gezelschap. We stonden buiten te wachten tot de deuren open gingen & we kregen al meteen belangstelling van mensen die van onze streek zijn, ook van een aangenaam koppeltje uit West-Vlaanderen. Voor- en na het optreden eventjes hebben we bij hen gezeten. Tijdens het optreden zijn we tamelijk van voren kunnen gaan kijken & we konden er nog bij staan. Het jammere is dat je op de radio maar weinig of op sommige radiozenders zelfs nooit (meer) het nieuwe liedje van A-Ha hoort. Het liedje moet zeker niet onderdoen voor vele andere liedjes die je wel hele dagen hoort op de radio. Waarom willen ze dat van A-Ha, niet meer afspelen?
 
Onlangs nog eens een heel goede vriendin bezocht, die verhuisd is. Afgelopen weekend een verjaardag gevierd van een nieuwe vriendin. Om half vier waren we thuis & als het niet was dat we naar huis moesten voor de babysit, waren we zeker nog een uurtje later thuis. Nu hebben we een nieuw swingcafé leren kennen, waar ik zeker nog eens terug wil gaan. Mijn man is van hetzelfde gedacht. Het doet er mij aan denken dat ik nog van mij moet laten horen, want het is vandaag exact haar verjaardag. Aangezien mijn ouders ook verjaard zijn afgelopen dagen, zijn we zondagmiddag samen gaan eten. Daarna even langs geweest bij familieleden en bij een vroegere schoolvriendin, met wie we nog steeds contact hebben.
 
Volgend weekend is het Sinterklaasfeest voor onze kindjes. Eerst thuis, dan bij oma en opa en zondag in ons dorpje, in de parochiezaal gaan we de Sint live zien.  
 
Zoals je ziet heeft de wereld voor ons niet stil gestaan. Meer dan de helft van de uitstapjes, bezoekjes heb ik er nog niet bijgezet, maar dat was op zijn minst even aangenaam. De minder aangename gebeurtenissen, dat halen we liever niet meer te boven. Volledig verleden tijd!
 
Alvast een prettig eindejaar gewenst & in het beste geval...plaats ik dit jaar nog wel eens een berichtje. Zoniet, tot volgend jaar ergens :-).
 
Veel liefs,
vlindertje

19:59 Gepost door Vlindertje | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |