09-05-05

Kermis op moederdag!

Op de afgelopen dagen was er zeker niets spectaculairs te beleven. Alleen donderdag toen ik van plan was om pannenkoeken te bakken voor mijn gezinnetje, kregen we een smsje van onze nieuwste bijkomende vrienden. Ze vroegen om bij ons te mogen langskomen, op donderdagavond. Er was niet veel nadenken aan. Ik nam me meteen voor om wat extra deeg te maken, zo waren ze vrij om te kiezen of ze mee pannenkoeken wilden eten of niet. En ja, ze hebben er van geproefd, ook al zat hun buikje al vol van hun avondeten thuis. Het was leuk om elkaar nu nog wat beter te leren kennen. In een dancing of danscafé is het moeilijker om echt goed met elkaar te babbelen, naast de ambiance die er dan gemaakt wordt op de dansvloer en ernaast. Beiden moet kunnen, vind ik. Ergens in juni mogen wij voor het eerst bij hen thuis op bezoek komen. Aangezien ze nog heel wat werk aan hun huisje moeten doen, wilden ze het nog een maandje uitstellen. Trouwens, we hebben in mei ook drukke dagen: het past ons ook beter in juni. Het was een gezellige avond J!

 

Vrijdagmorgen is mijn schoonbroerke komen babysitten. Dan ben ik naar de begrafenis gegaan van mijn schoolvriendin Mieke’s opa geweest, samen met mijn moeder en mijn 2 tantes (de zussen van mijn moeder). Ook al was ik deels blij hen terug te zien, Mieke en haar ouders en oma…het was toch eventjes lastig om ook mijn traantjes tegen te houden. Het riep herinneringen op voor mij. Die man was een maand geleden 92 jaar geworden. Een van de beste vrienden van mijn grootouders geweest. Talrijke keren mocht ik bij Mieke en haar broertje gaan spelen bij haar opa en haar oma, als ik ook bij mijn opa en meme verbleef, tijdens de schoolvakantie’s. Hoeveel keer heb ik niet met hen geschommeld? Hoeveel keer heb ik toen haar opa niet buiten zien lopen, in zijnen hof? Dat waren heel mooie kinderjaren voor me. Ik zag dat Mieke, haar oma, haar ouders me niet verwacht hadden, maar wel heel blij waren me terug te zien. Ik kon het niet laten om in het passeren tijdens de offerande mijn hand op hun schouder te leggen, om hen op die manier wat extra steun te geven. Het ging er ook gevoelig aan toe, bij de familiebegroeting, net voor het naar huis gaan. Voor mezelf was het ook een beetje een terug denken aan mijn oma, die een paar maand geleden is overleden. Ik leefde enorm mee met hun verdriet. Een groot verschil is dat Mieke’s opa, hoe ziek hij ook al geweest is, veel minder heeft afgezien voor zijn overlijden in tegenstelling tot wat mijn oma allemaal heeft meegemaakt. Ik wou dat mijn oma ook zo ’n goed leven had gehad met haar man, als Mieke’s oma & opa altijd gehad hadden samen. Het was hard te horen op moederdag dat mijn opa zelfs niet meer naar het kerkhof gaat bij zijn overleden vrouw. Hij weigert zelfs een bloemstukje te kopen voor haar moederdag en haar verjaardag binnenkort. Dit zou ik niet kunnen, als ik in zijn plaats was. Geen beetje respect heeft hij voor haar, vroeger niet gehad als ze leefde en nu nog steeds niet,nu ze dood is. Ik weet echt niet wat die man bezielt. Hoe kan ik hem ooit mijn peter nog noemen?

 

Zondag op moederdag zelf, zijn we ’s morgens bij mijn schoonmoeder geweest. Nadien zijn we in de Boshoeve te Lembeke gaan eten voor mijn moederdag, met ons gezinnetje alleen. ’s Namiddags was het kermis in Eke en we waren uitgenodigd bij mijn tante Rita, waar mijn meter ook aanwezig was en de rest van mijn familie langs mijn moeder’s kant. Dan heb ik ook mijn moeder haar cadeau overhandigd, waar ze blijkbaar toch heel tevreden over was. Het was best een fijne namiddag. Helaas kreeg ons dochtertje in de vooravond koorts. Zowel zij, Brecht als ik zijn verkouden. Bij mij was het begonnen in mijn keel, maar nu is het constant mijn neus die me ambeteert. Buiten een beetje een moe gevoel, voel ik me best goed in mijn vel en gelukkig is Sien vandaag ook ietsje beter dan gisteren. Pas morgen is het terug school voor onze kindjes. Hopelijk is ze morgen nog veel beter!

 

 

Nog een leuke werkweek gewenst,

xxxheel veel liefsxxx


13:10 Gepost door Vlindertje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-05-05

Leve alle moekes!

Het is lang geleden dat ik nog iets geplaatst heb hier. Ik zou veel willen schrijven, maar de tijd ontbreekt. Dus ga ik het bij een korte samenvatting proberen houden. Is dat met de zomer in aantocht of zo? Maar het is wel degelijker veel drukker nu dan anders. Onze Brecht had een goede verjaardag, waar we met ons gezinnetje van genoten hebben door mijn zelfgemaakte pannenkoeken en een zonnig lenteweertje op 22 april geweest. Zaterdag 23 april zijn we nog eens met ons tweetjes weg geweest, terwijl mijn schoonbroer Bart bleef babysitten. Rond 3.30u kwamen we thuis, na een leuke & spannende ambianceavond. Per toeval, hebben we mensen uit onze streek leren kennen. Wie weet mogen we weer op nieuwe vrienden rekenen, we zien wel of er nog verder contact komt of niet? Toch hebben we er eerder wel een goed  oog in dan niet. Afwachten maar J. Op 24 april hadden we een Eerste Communiefeest van Jan’s broer’s oudste zoontje. Iedereen voorspelde regenweer maar uiteindelijk was het een hele mooie zonnige dag. De kinderen hebben zich dol geamuseerd, net als de volwassenen.

 

Op donderdag 28 april mochten we voor het eerst een trouwfeest beleven in Nederland van onze goede vrienden Joyce en Peter. Om de werken rond de ring van Antwerpen te negeren, zijn we door de Westerscheldetunnel (6.600 km) in Terneuzen gereden, via Goes, Bergen-Op-Zoom en naar Rotterdam. Daar hebben we eerst kennis gemaakt met onze Bed- & Breakfastverblijfplaats voor één nachtje. Daar zijn we een 2-tal uurtjes gebleven. Dan nog vlug in snackbar om een broodje, zo richting Kapelle aan den Ijssel. De receptie was niet zoals bij ons in België. We werden getrakteerd met koffie. Dan rode of witte wijn, cola, fruitsap of kleine glazen bier gedurende het feest. Als hapjes kregen we koude toostjes & hapjes in frituurolie gemaakt, wat best lekker was! Al gauw werd de openingsdans ingezet door het huwelijkspaar met veel dansers nadien op de dansvloer, volgend. Wij hebben ons aan tafel gezet bij Ruud en Joke, een paar oude bekenden voor ons aan wie wij de vriendschap met Joyce en Peter te danken hebben. Want zonder Ruud hadden wij nooit Joyce & Peter leren kennen, daar zijn we hem heel erg dankbaar voor J!!! Ook al was het geen uitgebreide maaltijd zoals de Belgische trouwfeestgewoonte, het was een heerlijke avond met veel ambiance die al gauw was afgelopen om 1.00u. Langer dan 1u ‘s nachts mogen ze wettelijk geen lawaaihinder maken in Nederland. Een huwelijk of niet, daar wordt geen enkele uitzondering op gemaakt. Vrijdagmorgen zijn we terug naar ons landje vertrokken. Nog wat genoten van de stilte in huis, want pas in de vooravond zijn we onze kinderen gaan halen, die bij mijn ouders overnacht hadden. Ondertussen nog wat boodschappen gedaan in Eeklo en Zomergem. ’s Avonds ben ik weer gaan dansen in Gent, samen met mijn dansvriendin Nancy. Zaterdag zijn we gewoon thuis gebleven, want gewerkt in huis o.a. Zondag zijn we op bezoek geweest bij Jan’s nicht Marijke en haar man Pascal & bijna 8-jarige zoon Duncan. Ocharme, hun hond Bolo, die sukkel moest heel de tijd afgezonderd blijven, want onze kinderen hadden er een ongelooflijke schrik van, zo tieren dat ze deden. Buiten onder de bomen in hun tuin, was het best doenbaar want in de zon was het al heel warm, eigenlijk een beetje te warm op korte tijd, want het is nu al enkele dagen veel frisser en regenachtig wat toch we minder aangenaam is. De weersvoorspellingen zijn weer niet zo positief wat ons komend weekend betreft. Maandag had Jan nog een dagje extra vrijaf, helaas de kinderen niet. Zij moesten naar school. In de namiddag zijn onze vrienden Natacha & Luc geweest. Ze konden niet lang blijven want zij moesten op tijd terug zijn om ook hun kinderen van school te halen. Het was best weer gezellig, zoals gewoonlijk. De tijd gaat altijd vlug voorbij als zij op bezoek komen. Ik zou zeggen “Gelijk wie op bezoek komt van vrienden bij ons, de tijd vliegt altijd voorbij dan”. Vandaag had ons zoontje zijn eerste sportdag op school. Deze keer kreeg ik niet de kans chauffeur te zijn, maar ja…het moeten niet altijd dezelfde mama’s zijn die rijden hé. Onze kindjes zijn nu 5 dagen na elkaar thuis. Onze Jan niet, hij moet vrijdag werken & maandag zoals bijna iedereen ook.

 

Deze middag kreeg ik minder goed nieuws te horen. De opa van een schoolvriendin van me is overleden. Ook al is hij 92 jaar geworden, het is natuurlijk geen prettig nieuws. Ik hoop naar de begrafenis te kunnen gaan. Mijn schoolvriendin Mieke is ook naar de begrafenis van mijn overleden opa geweest, bijna 11,5 jaar geleden. Trouwens, ik ken die opa heel goed. Hij en zijn vrouw waren één van de beste vrienden van mijn grootouders. Uit respect voor hen, hoop ik oppas voor onze kinderen te vinden zodat ik ook naar de begrafenis kan gaan met mijn moeder & tantes.

 

Zondag is het moederdag. Als moeder zijnde, wens ik ook de andere mama’s en zelfs de aanstaande mama’s een fantastische ontspannende dag. Laat je verwennen door man en kind(eren) zou ik zeggen en geniet ervan!!!

 

Een zalig (voor sommigen een verlengd) weekend gewenst,

veel liefs,

Vlindertje


15:00 Gepost door Vlindertje | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |