10-02-06

Een beetje laat maar...

Een heel gelukkig Nieuwjaar 2006 gewenst aan iedereen!

 

Veel speciaal nieuws is er niet. Het drukke leven gaat gewoon verder. De ene dag al wat beter dan de andere. Zo ben ik vandaag ziek thuis geweest. Het begon al gisterenavond met diarree en braakneigingen vannacht. Blijkbaar heb ik buikgriep. Het wil wel lukken dat een goede vriendin van me, me smste dat ze de griep heeft. De huisarts kon er ook van meespreken dat er velen zijn. Hij beweerdt dat het morgen al veel beter zal zijn en ik denk dat hij gelijk zal hebben, ik voel me nu al beter dan vanmorgen. Maar voor alle zekerheid ga ik toch niet gaan dansen vanavond, want daarvoor voel ik me net iets te flauw nog.

 

Ons dochtertje is al een melktandje kwijt. Het zal niet lang meer duren voor ze nieuwe volwassen tanden krijgt. Maandagmorgen en dinsdagmorgen moet ze toetertesten afleggen op school. Ik denk dat mama meer met de zenuwen zal zitten dan zijzelf. Aan de hand van die testen zien ze aan je kindje of hij of zij rijp genoeg is om in september naar het eerste leerjaar te gaan.

 

Ons zoontje stelt het goed. Soms een kleine kapoen, die regelmatig eens op zijn plaats moet gezet worden, maar hij blijft een lieverd. Die heeft ook iets om naar uit te kijken: woensdag a.s. mag hij naar het verjaardagsfeestje van zijn beste vriendje uit zijn klas.

 

Dit weekend zal een rustig (huishoudelijk werk) weekendje worden. In tegenstelling tot het volgend weekend. Vooral de zondag dan moeten we al om 12u naar een feestje van mijn ouders die op 20 februari 30 jaar gehuwd zijn, met aansluitend een jaargetijde namis voor mijn oma die op 13 februari net een jaar geleden overleden is. Het zal een vermoeiend dagje worden voor de kindjes. 

 

Dat weekend zal zeker voorbij flitsen, nog sneller dan dit weekend. Beter zo, dan ons moeten vervelen, vind ik.

 

Aan iedereen wens ik een zalig valentijnsdag, dinsdag a.s. Voor mezelf zal het een dag als een ander zijn, eerst gaan werken en 's avonds de uurtjes voor het slapen alleen in huis spenderen, want mijn echtgenoot zal nog volop aan het werk zijn. Wij zullen er hoe dan ook het beste van maken.

 

Veel liefs,

vlindertje

19:42 Gepost door Vlindertje | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

29-11-05

Bijna een half jaartje later...

...schrijf ik eindelijk nog eens een nieuw berichtje op mijn blogje. Alles verloopt nog steeds heel goed bij ons. Ik mag het blijde nieuws vermelden dat ik op 7 december al 6 maand op mijn huidig werk verblijf. Tot nu toe oefen ik dat nog steeds met plezier uit. Mijn functie is niet zo hoog, als vele anderen op mijn werk, maar mijn werk is daarom niet onbelangrijk. Vanaf donderdag, begint mijn jongste schoonbroer ook te werken op mijn werk. Toevallig hoorde ik onlangs dat ze iemand zochten. Dus heb ik geïnformeerd bij één van mijn werkgevers over wat die functie inhoudt. Hij klonk al direct geïnteresseerd in mijn schoonbroer die werkzoekende was. Vlug mijn schoonbroerke op de hoogte gebracht en de eerstvolgende werkdag heeft hij zelf al telefonisch gesolliciteerd, later nog een persoonlijk gesprek gehad, nog later een test afgelegd en vandaag heeft hij het contract mogen ondertekenen. Donderdag is het zijn eerste werkdag. Bij deze wensen we hem enorm veel succes en geluk, dat hij er even tevreden mag zijn als ik. Het is leuk, uw schoonbroer zo gelukkig te zien als nu.
 
Om nu eens van de hak op de tak te springen...een stapje in het verleden terug.
 
Afgelopen zomer zijn we naar Denemarken geweest voor een 10-tal dagen. Het weer was niet zo super, maar ook niet heel slecht. Denemarken is een een heel schoon land, enorm uitgestrekt, veel natuur en prachtig aangelegde wegen. Hier in ons landje kunnen we er alleen maar van dromen om op een weg te kunnen rijden, zonder in een putje te moeten rijden. De mensen waren ook gastvrij en vriendelijk. Ze zijn ook veel milieubewuster dan ons. Daar zal je niet gauw een leeg blikje cola op straat zien liggen bv. Wij dachten dat weinig Denen roken. Nu blijkt dat ze wel veel roken, maar meer binnenshuis in hun privéwoning, maar zelden in het openbaar. Die mensen zijn gewoon zo ingesteld om niet te roken in het bijzijn van kinderen. Af en toe zie je wel eens een Deen die daar niet naar kijkt en toch rookt in omgeving van kinderen, maar velen roken gewoon thuis of waar geen kinderen aanwezig zijn of in een rookvoorziene plaats.
 
Ondertussen zijn Jan en ik verjaard. Deze keer zijn we naar een goede vriend zijn 30ste verjaardag geweest ipv mijn verjaardag zelf te vieren. Hij verjaart enkele dagen voor mij. Het feestje op zich was al grootdeels een feestje voor mezelf. Jan heeft me alvast doen blozen aan tafel toen hij begon over mijn verjaardag. Het was enorm leuk. Nu ik eraan denk, moet ik eens naar die foto 's ervan vragen. Ik zou ze graag eens willen zien. Het feit dat ons Sientje voor het eerst met de fiets alleen kon starten en goed kon fietsen op mijn verjaardag, was voor mij al een uitstekend verjaardagsgeschenk. Jan heeft, dag na zijn verjaardag een fantastisch verjaardagsverwennerij gehad, zal ik maar zeggen. We zijn erop uit geweest tot in de vroege uurtjes, een drankje en een hapje in het bijzijn van goede vrienden. Dag nadien, heb ik pannenkoeken gebakken voor ons gezinnetje, na een heerlijk fietstochtje in een mooi nazomerherfstweertje.
 
Eind oktober zijn we opnieuw oom en tante geworden van een vijfde neefje. Het derde kindje/zoontje van mijn man 's oudste zus.
 
Op zondag 13 november zijn we naar het concert van A-Ha in Vorst Nationaal geweest. Ons eerste concertje samen, waar Jan en ik naartoe gegaan zijn. Dat alleen al was een fantastische belevenis op zich. Het concert verliep op wielentjes. Goed gezongen, goede sfeer, goed muziek gespeeld en leuk gezelschap. We stonden buiten te wachten tot de deuren open gingen & we kregen al meteen belangstelling van mensen die van onze streek zijn, ook van een aangenaam koppeltje uit West-Vlaanderen. Voor- en na het optreden eventjes hebben we bij hen gezeten. Tijdens het optreden zijn we tamelijk van voren kunnen gaan kijken & we konden er nog bij staan. Het jammere is dat je op de radio maar weinig of op sommige radiozenders zelfs nooit (meer) het nieuwe liedje van A-Ha hoort. Het liedje moet zeker niet onderdoen voor vele andere liedjes die je wel hele dagen hoort op de radio. Waarom willen ze dat van A-Ha, niet meer afspelen?
 
Onlangs nog eens een heel goede vriendin bezocht, die verhuisd is. Afgelopen weekend een verjaardag gevierd van een nieuwe vriendin. Om half vier waren we thuis & als het niet was dat we naar huis moesten voor de babysit, waren we zeker nog een uurtje later thuis. Nu hebben we een nieuw swingcafé leren kennen, waar ik zeker nog eens terug wil gaan. Mijn man is van hetzelfde gedacht. Het doet er mij aan denken dat ik nog van mij moet laten horen, want het is vandaag exact haar verjaardag. Aangezien mijn ouders ook verjaard zijn afgelopen dagen, zijn we zondagmiddag samen gaan eten. Daarna even langs geweest bij familieleden en bij een vroegere schoolvriendin, met wie we nog steeds contact hebben.
 
Volgend weekend is het Sinterklaasfeest voor onze kindjes. Eerst thuis, dan bij oma en opa en zondag in ons dorpje, in de parochiezaal gaan we de Sint live zien.  
 
Zoals je ziet heeft de wereld voor ons niet stil gestaan. Meer dan de helft van de uitstapjes, bezoekjes heb ik er nog niet bijgezet, maar dat was op zijn minst even aangenaam. De minder aangename gebeurtenissen, dat halen we liever niet meer te boven. Volledig verleden tijd!
 
Alvast een prettig eindejaar gewenst & in het beste geval...plaats ik dit jaar nog wel eens een berichtje. Zoniet, tot volgend jaar ergens :-).
 
Veel liefs,
vlindertje

19:59 Gepost door Vlindertje | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

02-06-05

Fantastisch nieuws

Heel goed nieuws is er uit de bus gevallen. Dinsdag mag ik starten aan mijn eerste werkdag, op proefcontract met kans op een contract van onbepaalde duur. Het is een werk, dichtbij huis, mooie werkuren, vermoedelijk zijn het heel gemakkelijke werkgevers (mijn eerste indruk toch) en het is werk die ik graag doe. Ik kon geen “Neen, ik wil dit niet doen” zeggen. Zo ’n kans wou ik niet laten schieten. Deze keer is het een korter berichtje maar ik vond dit nieuws wel “het plaatsen op mijn blogje” waard. Het is trouwens voor mij niet alleen maar voor het ganse gezin een serieuze levensomwenteling. Brecht die nu in de namiddag op school moet blijven terwijl hij anders ’s namiddags bij mij thuis bleef, kindjes die op school moeten blijven eten, ’s avonds warm eten ipv ’s middags, een serieuze regeling van het naar school brengen en komen afhalen, een nieuwe goede huishoudelijke planning maken & heel veel minder vrije tijd. Hoe lastig het in het begin zal zijn, het is beter nu dan nog veel later terug aan de slag te gaan. Het zal voor ons allen een aanpassing zijn in het begin, maar ik heb al door veel watertjes gezwommen dat ik dit zeker ook gauw zal gewoon worden.

 

Voor ik aan de slag ga, hebben we nog leuke momenten te beleven, tenminste als onze  planning niet op het onverwachts moet gewijzigd worden. Misschien zaterdagavond nog eens een film gaan bekijken, maar het is nog niet 100% zeker. We zien wel.

 

Zondag komen 2 goede vrienden van ons op bezoek bij ons thuis. Waar ik nu al naar uitkijk! J

 

Maandag a.s., mag ik als afsluiter van mijn vrije dagen thuis, mee op schoolreis met ons zoontje Brecht naar Boudenwijnpark per trein & bus. Ik ben eens benieuwd J!

 

Het beste voor iedereen & tussendoor laat ik wel nog iets van me horen, beloofd!

 

xxx heel veel liefs xxx


14:13 Gepost door Vlindertje | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

01-06-05

Online maandblog

Hoi Blogvrienden en andere bezoekers,

 

Mijn weblog is een online maandboek aan het worden ipv een online dagboek J

Wat heb ik te vertellen? Eigenlijk niet veel speciaal nieuws onder de zon, voor ons.

Even mijn gedachten op de voorbije weekends terug proberen zetten en dan zal ik er wel in slagen om iets op het papier te zetten, hier.

 

Na enkele weken een beetje sukkelen met onze keelontstekingen, verkoudheden begint nu alles weer op zijn plooien terecht te komen. Dan zal ik nu beginnen met onze uitstapjes of ontvangen bezoekjes die we de laatste weken gedaan  & gehad hebben.

 

Op Pinksterenzondag was het kermis in mijn dorpje, vanwaar ik ben. We werden bij mijn ouders uitgenodigd om te blijven eten. In de late namiddag zijn we met onze kinderen naar de kermisattracties geweest. Die hebben zich geamuseerd op de draaimolen, autoritjes en eendjes vissen. ’s Avonds is er een babysit blijven slapen bij ons, terwijl wij nog eens uit geweest zijn, waar onze vrienden Linda & Luc ook aanwezig waren. De dag nadien, zijn we bij kennissen van ons op bezoek geweest naar een pasgeboren baby. Zo ’n bezoekje vind ik altijd leuk. Een baby is nu eenmaal enorm schattig. Op zondag 22 mei zijn we naar een geboortereceptie geweest van mijn schoolvriendin Mieke’s zoontje “Luca”. We werden verwend met koffie, boterkoeken, brioches, frisdrank of bier. Het enige spijtige dat ik eraan vond, is dat we met moeite eens konden praten met de ouders, omdat die constant andere mensen moesten begroeten en ze de tijd niet hadden om met iedereen lang te babbelen. Geef mij maar een gewoon babybezoekje bij de mensen persoonlijk thuis. Het is natuurlijk voor de ouders zelf gemakkelijk om niet kort op elkaar bezoek te moeten ontvangen. Een geboortereceptie is daar de ideale oplossing voor. Toch zouden mijn man en ik zoiets nooit organiseren.

Afgelopen weekend was het zaterdagnamiddag schoolfeest van onze kinderen. Sien heeft schitterend gedanst, Brecht heeft zijn best gedaan tot het hem beu was en op zijn zitvlak op het podium bleef zitten, tot het liedje beëindigd was...de sloeber! Door er geen rekening mee te houden dat het zonnig weer was en de mogelijkheid erin zat om te verbranden, ben ik natuurlijk met rode schouders en bovenrug naar huis gekomen. Zo ’n 2-tal uurtjes stil zitten op een stoel buiten met de zon op je rug en in je hals zonder zonnebrandolie, was het niet uit te houden. Ook al was het te laat, dankzij een vrouw achter ons mocht ik haar zonnebrandolie 2x lenen en heb ik mijn Jantje aan het werk gezet om me in te wrijven. Het was eigenlijk al te laat, maar kom…het verzachtte wel ;-). Zaterdagavond zijn onze kinderen bij mijn ouders blijven slapen terwijl wij naar een laat-avondfilm gaan kijken in de Decascoop te Gent. Mijn man verkoos de Belgische productie “De Indringer”, wat zeker een geslaagde spannende film was. Zondag kregen we bezoek van een andere schoolvriendin nl. hoogzwangere Nancy, haar man Kristof en hun dochtertje Febe.

 

Het belangrijkste nieuws momenteel is dat ik vanavond om 20u ergens mag solliciteren. Het is voor mij een interessante voltijdse betrekking, omdat het werk is die ik graag doe en dichtbij huis. De werkuren zijn heel praktisch voor mij, zoals o.a. alle weekends vrijaf J.

De zenuwen zijn er al een beetje maar deze keer mag ik wel zeggen dat ik heel veel kans maak, maar 100% zeker dat ik mag beginnen werken, heb ik natuurlijk nog niet. De kans is heel klein dat ik de enige kandidate ben. Meer dan hopen en ervoor duimen, kunnen we toch niet doen. We zien wel J! Nadien, ga ik waarschijnlijk nog gaan dansen te Gent. 

 

Morgenavond is het oudercontact bij juf Roos, juf van onze Sien. Ik ben benieuwd wat we daar te weten gaan komen over ons dochtertje.

 

Voorlopig ga ik het hierbij laten, alvast leuke dagen en hopelijk zonnige dagen gewenst,

xxxheel veel liefsxxx


09:16 Gepost door Vlindertje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-05-05

Kermis op moederdag!

Op de afgelopen dagen was er zeker niets spectaculairs te beleven. Alleen donderdag toen ik van plan was om pannenkoeken te bakken voor mijn gezinnetje, kregen we een smsje van onze nieuwste bijkomende vrienden. Ze vroegen om bij ons te mogen langskomen, op donderdagavond. Er was niet veel nadenken aan. Ik nam me meteen voor om wat extra deeg te maken, zo waren ze vrij om te kiezen of ze mee pannenkoeken wilden eten of niet. En ja, ze hebben er van geproefd, ook al zat hun buikje al vol van hun avondeten thuis. Het was leuk om elkaar nu nog wat beter te leren kennen. In een dancing of danscafé is het moeilijker om echt goed met elkaar te babbelen, naast de ambiance die er dan gemaakt wordt op de dansvloer en ernaast. Beiden moet kunnen, vind ik. Ergens in juni mogen wij voor het eerst bij hen thuis op bezoek komen. Aangezien ze nog heel wat werk aan hun huisje moeten doen, wilden ze het nog een maandje uitstellen. Trouwens, we hebben in mei ook drukke dagen: het past ons ook beter in juni. Het was een gezellige avond J!

 

Vrijdagmorgen is mijn schoonbroerke komen babysitten. Dan ben ik naar de begrafenis gegaan van mijn schoolvriendin Mieke’s opa geweest, samen met mijn moeder en mijn 2 tantes (de zussen van mijn moeder). Ook al was ik deels blij hen terug te zien, Mieke en haar ouders en oma…het was toch eventjes lastig om ook mijn traantjes tegen te houden. Het riep herinneringen op voor mij. Die man was een maand geleden 92 jaar geworden. Een van de beste vrienden van mijn grootouders geweest. Talrijke keren mocht ik bij Mieke en haar broertje gaan spelen bij haar opa en haar oma, als ik ook bij mijn opa en meme verbleef, tijdens de schoolvakantie’s. Hoeveel keer heb ik niet met hen geschommeld? Hoeveel keer heb ik toen haar opa niet buiten zien lopen, in zijnen hof? Dat waren heel mooie kinderjaren voor me. Ik zag dat Mieke, haar oma, haar ouders me niet verwacht hadden, maar wel heel blij waren me terug te zien. Ik kon het niet laten om in het passeren tijdens de offerande mijn hand op hun schouder te leggen, om hen op die manier wat extra steun te geven. Het ging er ook gevoelig aan toe, bij de familiebegroeting, net voor het naar huis gaan. Voor mezelf was het ook een beetje een terug denken aan mijn oma, die een paar maand geleden is overleden. Ik leefde enorm mee met hun verdriet. Een groot verschil is dat Mieke’s opa, hoe ziek hij ook al geweest is, veel minder heeft afgezien voor zijn overlijden in tegenstelling tot wat mijn oma allemaal heeft meegemaakt. Ik wou dat mijn oma ook zo ’n goed leven had gehad met haar man, als Mieke’s oma & opa altijd gehad hadden samen. Het was hard te horen op moederdag dat mijn opa zelfs niet meer naar het kerkhof gaat bij zijn overleden vrouw. Hij weigert zelfs een bloemstukje te kopen voor haar moederdag en haar verjaardag binnenkort. Dit zou ik niet kunnen, als ik in zijn plaats was. Geen beetje respect heeft hij voor haar, vroeger niet gehad als ze leefde en nu nog steeds niet,nu ze dood is. Ik weet echt niet wat die man bezielt. Hoe kan ik hem ooit mijn peter nog noemen?

 

Zondag op moederdag zelf, zijn we ’s morgens bij mijn schoonmoeder geweest. Nadien zijn we in de Boshoeve te Lembeke gaan eten voor mijn moederdag, met ons gezinnetje alleen. ’s Namiddags was het kermis in Eke en we waren uitgenodigd bij mijn tante Rita, waar mijn meter ook aanwezig was en de rest van mijn familie langs mijn moeder’s kant. Dan heb ik ook mijn moeder haar cadeau overhandigd, waar ze blijkbaar toch heel tevreden over was. Het was best een fijne namiddag. Helaas kreeg ons dochtertje in de vooravond koorts. Zowel zij, Brecht als ik zijn verkouden. Bij mij was het begonnen in mijn keel, maar nu is het constant mijn neus die me ambeteert. Buiten een beetje een moe gevoel, voel ik me best goed in mijn vel en gelukkig is Sien vandaag ook ietsje beter dan gisteren. Pas morgen is het terug school voor onze kindjes. Hopelijk is ze morgen nog veel beter!

 

 

Nog een leuke werkweek gewenst,

xxxheel veel liefsxxx


13:10 Gepost door Vlindertje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-05-05

Leve alle moekes!

Het is lang geleden dat ik nog iets geplaatst heb hier. Ik zou veel willen schrijven, maar de tijd ontbreekt. Dus ga ik het bij een korte samenvatting proberen houden. Is dat met de zomer in aantocht of zo? Maar het is wel degelijker veel drukker nu dan anders. Onze Brecht had een goede verjaardag, waar we met ons gezinnetje van genoten hebben door mijn zelfgemaakte pannenkoeken en een zonnig lenteweertje op 22 april geweest. Zaterdag 23 april zijn we nog eens met ons tweetjes weg geweest, terwijl mijn schoonbroer Bart bleef babysitten. Rond 3.30u kwamen we thuis, na een leuke & spannende ambianceavond. Per toeval, hebben we mensen uit onze streek leren kennen. Wie weet mogen we weer op nieuwe vrienden rekenen, we zien wel of er nog verder contact komt of niet? Toch hebben we er eerder wel een goed  oog in dan niet. Afwachten maar J. Op 24 april hadden we een Eerste Communiefeest van Jan’s broer’s oudste zoontje. Iedereen voorspelde regenweer maar uiteindelijk was het een hele mooie zonnige dag. De kinderen hebben zich dol geamuseerd, net als de volwassenen.

 

Op donderdag 28 april mochten we voor het eerst een trouwfeest beleven in Nederland van onze goede vrienden Joyce en Peter. Om de werken rond de ring van Antwerpen te negeren, zijn we door de Westerscheldetunnel (6.600 km) in Terneuzen gereden, via Goes, Bergen-Op-Zoom en naar Rotterdam. Daar hebben we eerst kennis gemaakt met onze Bed- & Breakfastverblijfplaats voor één nachtje. Daar zijn we een 2-tal uurtjes gebleven. Dan nog vlug in snackbar om een broodje, zo richting Kapelle aan den Ijssel. De receptie was niet zoals bij ons in België. We werden getrakteerd met koffie. Dan rode of witte wijn, cola, fruitsap of kleine glazen bier gedurende het feest. Als hapjes kregen we koude toostjes & hapjes in frituurolie gemaakt, wat best lekker was! Al gauw werd de openingsdans ingezet door het huwelijkspaar met veel dansers nadien op de dansvloer, volgend. Wij hebben ons aan tafel gezet bij Ruud en Joke, een paar oude bekenden voor ons aan wie wij de vriendschap met Joyce en Peter te danken hebben. Want zonder Ruud hadden wij nooit Joyce & Peter leren kennen, daar zijn we hem heel erg dankbaar voor J!!! Ook al was het geen uitgebreide maaltijd zoals de Belgische trouwfeestgewoonte, het was een heerlijke avond met veel ambiance die al gauw was afgelopen om 1.00u. Langer dan 1u ‘s nachts mogen ze wettelijk geen lawaaihinder maken in Nederland. Een huwelijk of niet, daar wordt geen enkele uitzondering op gemaakt. Vrijdagmorgen zijn we terug naar ons landje vertrokken. Nog wat genoten van de stilte in huis, want pas in de vooravond zijn we onze kinderen gaan halen, die bij mijn ouders overnacht hadden. Ondertussen nog wat boodschappen gedaan in Eeklo en Zomergem. ’s Avonds ben ik weer gaan dansen in Gent, samen met mijn dansvriendin Nancy. Zaterdag zijn we gewoon thuis gebleven, want gewerkt in huis o.a. Zondag zijn we op bezoek geweest bij Jan’s nicht Marijke en haar man Pascal & bijna 8-jarige zoon Duncan. Ocharme, hun hond Bolo, die sukkel moest heel de tijd afgezonderd blijven, want onze kinderen hadden er een ongelooflijke schrik van, zo tieren dat ze deden. Buiten onder de bomen in hun tuin, was het best doenbaar want in de zon was het al heel warm, eigenlijk een beetje te warm op korte tijd, want het is nu al enkele dagen veel frisser en regenachtig wat toch we minder aangenaam is. De weersvoorspellingen zijn weer niet zo positief wat ons komend weekend betreft. Maandag had Jan nog een dagje extra vrijaf, helaas de kinderen niet. Zij moesten naar school. In de namiddag zijn onze vrienden Natacha & Luc geweest. Ze konden niet lang blijven want zij moesten op tijd terug zijn om ook hun kinderen van school te halen. Het was best weer gezellig, zoals gewoonlijk. De tijd gaat altijd vlug voorbij als zij op bezoek komen. Ik zou zeggen “Gelijk wie op bezoek komt van vrienden bij ons, de tijd vliegt altijd voorbij dan”. Vandaag had ons zoontje zijn eerste sportdag op school. Deze keer kreeg ik niet de kans chauffeur te zijn, maar ja…het moeten niet altijd dezelfde mama’s zijn die rijden hé. Onze kindjes zijn nu 5 dagen na elkaar thuis. Onze Jan niet, hij moet vrijdag werken & maandag zoals bijna iedereen ook.

 

Deze middag kreeg ik minder goed nieuws te horen. De opa van een schoolvriendin van me is overleden. Ook al is hij 92 jaar geworden, het is natuurlijk geen prettig nieuws. Ik hoop naar de begrafenis te kunnen gaan. Mijn schoolvriendin Mieke is ook naar de begrafenis van mijn overleden opa geweest, bijna 11,5 jaar geleden. Trouwens, ik ken die opa heel goed. Hij en zijn vrouw waren één van de beste vrienden van mijn grootouders. Uit respect voor hen, hoop ik oppas voor onze kinderen te vinden zodat ik ook naar de begrafenis kan gaan met mijn moeder & tantes.

 

Zondag is het moederdag. Als moeder zijnde, wens ik ook de andere mama’s en zelfs de aanstaande mama’s een fantastische ontspannende dag. Laat je verwennen door man en kind(eren) zou ik zeggen en geniet ervan!!!

 

Een zalig (voor sommigen een verlengd) weekend gewenst,

veel liefs,

Vlindertje


15:00 Gepost door Vlindertje | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-04-05

De eerste zwemles voor Sien

Hoi lezertjes,

 

Denk maar niet dat ik uit het leven verdwenen ben omdat het zo stil is op mijn blogje momenteel. Het is de laatste tijd heel druk geweest dat er altijd wel iets belangrijker te doen was dan wat met mijn pc’tje te spelen. Zoals u kunt zien op de foto heb ik 24 snoepzakjes gemaakt. Een paar snoepzakjes ervan blijven thuis maar de meeste ervan zitten in het mandje om morgen op school uit te delen aan Brecht zijn klasgenootjes. Brecht wordt morgen 3 jaar.

Zaterdagavond hadden we bezoek van mijn nicht Nathalie en haar man Benjamin, zondagmiddag zijn we op bezoek geweest bij haar moeder (=mijn tante Marleen), oom Francis, jongste neef Lorenzo (bijna 17 jaar) en mijn jongste nichtje Gianna werd juist die zondag 15 jaar. Het was een gezellig, maar een te kort weekend. Maandag ben ik op bezoek geweest bij mijn oudste nicht Christelle, in het ziekenhuis Maria Middelares te Gent. Ze lag er al 2 weken in (haar 5e week dit jaar), ocharme L! Nu is ze eindelijk naar huis mogen gaan…Oef! Maar… nu heeft haar vaste vriend ademhalingsmoeilijkheden, hopelijk moet hij nu niet opgenomen worden, want er is helaas al sprake ervan geweest L. We zullen verder duimen dat het niet zo erg is en hij vlug herstelt. Gisterennamiddag ben ik op jaarlijkse controle geweest bij mijn gynaecoloog, alles blijkt in orde te zijn. Het is toch wel belangrijk om te gaan, vind ik, want je weet toch maar nooit. Vanmorgen ben ik meegegaan als begeleidster met de tweede kleuterklas van ons dorpje, waar onze Sien bij was. Voor haar en nog enkelen was het de eerste busrit en de eerste keer waterwinning in een zwembad. Op één, twee, drie was de les al afgelopen…amai, zo kort! Het was wel leuk en ik vond het ook goed dat juf Roos onze eigen kindjes toe lieten bij een andere mama want anders zou er toch meer tegen dan meegewerkt worden, wat onze eigen kinderen betreft. Op afstand zag ik Sien toch goed meewerken en ze heeft geen enkele keer geprotesteerd of geweend, wat ik heel moedig van haar vond, voor haar allereerste keer. Mijn kindjes waren Vigo, Emile, Sara, Febe en Anabel. Amper 5…maar je kon geen ogen genoeg hebben want er waren er altijd die me ontglipten en weg liepen of probeerden zwemmen op hun manier, die kleine deugnieten J!!!

Ocharme, Emily…buurmeisje van Sien en klasgenootje, ze had zo graag mij als begeleidstermama gehad, maar helaas had juf Roos beslist dat ze bij de mama van Jana moest blijven. Dat kind deed het echt tegen haar zin en was van alles bang, ik had er echt mee te doen. Af en toe ging ik haar toch even gaan troosten en dat beurde haar toch een beetje op. Gelukkig maar! Nu is het weer namiddag zie, we hebben allemaal gegeten, Brecht is voor één keertje terug bij de onthaalmoeder, Sien naar school, papa gaan werken en mama begint zo dadelijk met de was op te hangen, het huis schoon te maken. Morgen wordt het een klein feestje voor onze Brecht met pannenkoeken o.a. en nadien weer een heel druk weekend tegemoet want zondag zitten we met een Eerste Communiefeest in de familie nl. Mateo, zoontje van Jan’s broer J.

 

xxxheel veel liefsxxx


14:08 Gepost door Vlindertje | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |